Het project: Dungens Volk

Carlien van cafetaria het pleintje, Den Dungen (Maaskantje)Ruim voordat The New Kids het Maaskantje en Den Dungen rond cafetaria 't Pleintje op hun manier met succes op de kaart hebben gezet, schilderde ik de eigenaresse voor mijn project 'Dungens Volk'.

Aanleiding

Dungens Volk onder toeziend oog van Riky SchellartIn het voorjaar van 2007 heeft Riky Schellart me voorgesteld om een serie nieuw werk te maken voor een expositie. Mijn voorkeur gaat sowieso altijd uit naar portretten, dus ook bij dat idee. Natuurlijk kun je dan een aantal modellen uitgebreid vastleggen in diverse technieken en met verschillende materialen. Daardoor ontstaat een representatief overzicht van iemands kunnen, maar het is voor mij toch te onsamenhangend. Bovendien wil ik met een portret graag een verhaal weergeven.

Idee

Die zomer heb ik het idee opgepakt om onze dorpsgemeenschap vast te leggen in een serie portretten. Een lijst met daarop wel vijftig namen van willekeurige dorpsgenoten is snel genoeg opgesteld. Belangrijk daarbij is voor mij dat ze samen een goed en zo breed mogelijk beeld geven van onze Dungense samenleving anno 2008. Met name de onderwerpen waarvoor ze staan zijn daarbij belangrijk. Want denk je Den Dungen, dan denk je misschien wel aan Jantje, Pietje, Klaasje, maar karakteristieker zijn toch begrippen als carnaval, harmonie, enz. De combinatie van onderwerpen met bijpassende alledaagse dorpelingen moet de serie vormen waaraan je Den Dungen herkent.

Aanpak

Uitnodiging expositie Dungens Volk voorkant kaartErvaren modellen kun je uitgebreid laten poseren, maar mijn plan zal veel aan spontaniteit verliezen als ik de doorsnee Dungenaar hierom vraag. Daarom besluit ik van iedereen in zomin mogelijk tijd spontaan heel veel foto's te maken die me kunnen dienen als leidraad bij het portret en de achtergrond. Uitzondering op deze regel vormt bijvoorbeeld de caissière, die, alsof ze aan een kassa zit, in mijn atelier rustig heeft geposeerd.

In oktober 2007 vraag ik rietdekker Piet van Vught als eerste om zijn medewerking. Na een korte uitleg reageert hij meteen enthousiast en ik reageer al even snel met mijn camera. Voor zijn portret maak ik een paneel dat ik prepareer met gesso op basis van Luikse oker, passend bij de kleur van het riet. Met tempera en veel engelengeduld verschijnt heel langzaam wat ik wil. De gelijkenis is binnen redelijke termijn naar wens maar de sfeer van zijn spontane blik, net dat beetje meer wat een schilderij boven een foto moet verheffen, vergt toch nog eens weken. Dan blijkt dat een complete serie op die manier jaren werk zal kosten. Gelukkig heb ik de keuze uit meerdere technieken en kan ik bovendien af en toe al het andere aan de kant zetten om aan dit project te werken.

Resultaat

Van de 25 beoogde onderwerpen zijn er tegen de zomer ruim 10 klaar. Maanden met dubbele werkweken van onafgebroken schilderen zorgen er voor dat er op een gegeven moment 22 portretten zijn 'voltooid'. Bijkomend probleem is dat tijdens het schilderen vele gedachten en jeugdherinneringen aan de onderwerpen boven komen die ik wil toevoegen aan de werken. Het idee voor een boek is hiermee ontstaan. Intussen is bovendien ook een geschikte locatie voor een tentoonstelling gevonden. De ontwikkelingen volgen elkaar in sneltreinvaart op; schilderijen afwerken, fotograferen, teksten schrijven, lay-out, lijsten maken, expositiewanden maken, inrichten, enz. enz. In schril contrast met deze korte samenvatting is na heel veel inzet "Dungens Volk" een feit. Moe maar voldaan krijg ik de beoogde expositie, die op 14 november 2008 in "het Raadhuis" wordt geopend door onze wethouder van cultuur, de heer Ben Leenen.

Onderwijzer Jos Korsten verteltMaar "Dungens Volk" is daarvoor al lang een eigen leven gaan leiden. Ondanks de betrokkenheid van zoveel dorpsgenoten is het project tot op dat moment een totale verrassing voor velen. Die avond zien de geportretteerden de schilderijen voor het eerst. En de vele genodigden weten tot dan toe nog helemaal niet wat ze te wachten staat.

Door de opzet, de aanpak en het resultaat besteedt het Brabants Dagblad de volgende ochtend veel aandacht aan de expositie. Daardoor bezoekt een enorm aantal belangstellenden in twee dagen het voormalige Dungense gemeentehuis. Achteraf blijkt pas dat ongeveer 2000 bezoekers in twee dagen heel uitzonderlijk is voor een solotentoonstelling. Met veel genoegen kan ik terugkijken op een geslaagd project. De vele spontane reacties in het gastenboek bezorgen me veel plezier en zijn een extra stimulans voor het volgende project. Iedereen hartelijk dank voor alle medewerking en belangstelling!