Een maand geleden meldde ik mijn reconstructieproject te moeten onderbreken, nadat de eerste tekenen van een gezondheidsprobleem zich een maand daarvoor voorzichtig hadden geopenbaard.

 

Het begin van alle ellende.

Om precies te zijn, zijn half april kankercellen aangetroffen in mijn galgang naar de darm, waardoor deze verstopt zat. Een lichamelijk probleem dat in principe met behulp van een bijzonder zware operatie volledig is op te lossen. Eerst even die verstopping verhelpen met behulp van een stent. Jammergenoeg mislukte dit omdat een ontsteking ook deze oplossing verstopte. Het vervangen van de stent loste de zaak alsnog op.

Kort daarna wees mijn bloed echter uit dat er toch mogelijk ook iets meer aan de hand is. De vraag of de genoemde operatie mij dan nog zou kunnen redden, doemde daarbij op. In mijn ‘heftig verhaal’ heb ik vorige maand een en ander zo goed mogelijk beschreven.

De meimaand heb ik, mede door een galblaasontsteking, grotendeels in het ziekenhuis doorgebracht. Inmiddels heb ik het ziekenhuis mogen verlaten, weliswaar met een drain in mijn buik en vooral ook nog even in onzekerheid over mijn toekomst.

 

Wat is nu de stand van zaken?

DSC_5360aEen artikel van Theo van de Zande in het Brabants Dagblad heeft vorige week duidelijk bericht over mijn pijnlijke situatie.

Aan de onzekerheid is helaas nog steeds geen einde gekomen. Op 25 mei zijn er in het AMC door middel van puncties enkele biopten afgenomen en pathologisch onderzoek moet uitwijzen wat de juiste stand van zaken is. Die uitslag verwacht ik aanstaande vrijdag te krijgen, evenals de ontwikkelingen rond de galblaasontsteking.

Tussentijds heb ik, totaal uit het lood geslagen, veel steun van iedereen beleefd. In het bijzonder van de pastoraal werkster in het JBZ, die totaal onverwacht maar precies op het juiste moment als een ware engel mij wist op te beuren. Toeval?

Zulke momenten blijven me dankbaar bij en geven me de vereiste moed om door te gaan. Net als de vele toegestuurde kaarten, alle opgestoken kaarsjes, en de overige ontelbaar blijken van medeleven.

Met name hierdoor heb ik aan het einde van de meimaand gelukkig toch weer een heel klein beetje van mijn verloren geraakte zelfvertrouwen en energie herontdekt.

 

affiche film bob kuklerZondag kon ik met een beetje hulp toch nog de hoogmis rond het gouden priesterfeest van ons aller pastor Chris van Beurden bijwonen. Een heel fijn gevoel.

 

Dinsdagmiddag heb ik met moeite de première van de documentaire van Bob Kukler in de Muzerije kunnen bijwonen. Hij geeft in een collage van mooie filmshots en vele fragmenten uit leuke interviews zijn kijk op Jheronimus Bosch.

 

Na de nodige rust kon ik ‘s-avonds ook nog even het parochiefeest bezoeken, voor net die vitamientjes die ik nu zo nodig heb.

 

 

Reconstructie Tuin der Lusten.

DSC_5352aWat valt er in deze spannende en onzekere tijd te plannen voor wat mijn reconstructieproject betreft?

Op 23 mei heb ik in goed overleg met afgevaardigden van de Illustre Lieve Vrouwe Broederschap en Zwanenbroedershuis besloten het onderhanden drieluik voorlopig permanent te ontsluiten. Hierdoor kunnen deelnemers aan de reguliere rondleidingen van de Kring Vrienden eventueel de huidige vorderingen bekijken.

Als ik geopereerd kan worden, zullen we tijdens de herstelperiode een zijpaneel naar huis laten brengen om voor zover mogelijk, op therapeutische basis, dit te voltooien. Na volledig herstel bekijken we dan de situatie opnieuw.

Als bestralen en chemo de enige oplossing zijn, zullen we een soortgelijk scenario bedenken.

Hoe dan ook; de nadruk ligt voorlopig op het voltooien van het drieluik. Voor de herstart van excursies moet in mijn situatie eerst nog de nodige duidelijkheid en verbeteringen optreden. (Wacht maar tot ik beter ben…. 😉 )

 

 

Portretgroepaffiche-braderie

Gelukkig gaat mijn portretgroep voorlopig zelfstandig verder.

Vanavond bereiden ze de komende tentoonstelling in de showroom van Meysen Slaapcomfort voor. Tijdens de Braderie op 12 juni exposeren ze daar hun resultaten van afgelopen jaar.

Komt dat zien!

Als ik kan kom ik ook (even).

Voor nu hartelijke dank en groeten aan iedereen,

Henk

 

 

« »

Meer artikelen over: Tuin der Lusten